เห็นว่าชาว exteen ชื่นชอบการอ่านบทความดีๆ และบังเอิญช่วงนี้ ขาดสต๊อกงานของ sana

ขอนำบทความดีๆ ของ อ.หลิวยง มาแบ่งปันกันไปก่อนนะคะ

ชอบหรือไม่ชอบอย่างไร คอมเมนต์บอกกันด้วยนะคะ

 

 หลิวยง ตอน คุณจะเลือกฉันไหม

ที่มา เว็บไซต์ของอ.หลิวยง

งานเขียนของ อ.หลิวยง

แปลโดย อนุรักษ์ กิจไพบูลทวี


นักศึกษาหญิงคนหนึ่งแต่งงาน แขกเหรื่อในงานเลี้ยงต่างส่งเสียงกระซิบกระซาบ เล่าประวัติของคู่บ่าวสาวกัน คนที่ได้ยินได้ฟัง ส่วนใหญ่จะเริ่มจากลืมตาโต แล้วก็ขมวดคิ้ว จากนั้นก็หัวเราะร่า
ที่แท้ “พวกเขา” อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่มัธยมต้น ตัวติดเป็นตังเมสี่ห้าปี ฝ่ายชายเรียนจบก่อนหนึ่งปี ได้ทุนไปเรียนมหาวิทยาลัยต่างจังหวัด ก่อนจะไปอยู่ๆ ก็บอกกับฝ่ายหญิงว่า “เราอยู่ด้วยกันนานเกินไปแล้ว ไม่มีอิสระเลย เราเลิกกันเถอะ!”
ฝ่ายหญิงนิ่งอึ้งไปในทันที หลังจากฝ่ายชายจากไปแล้วก็ร้องห่มร้องไห้จะเป็นจะตาย เมื่อเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยก็ไม่ได้คบกับใครอีก
กาลเวลาผ่านไปไวมาก สี่ปีให้หลัง ฝ่ายชายกลับมา ก็ไปหาฝ่ายหญิงขอคืนดี
พ่อของฝ่ายหญิงขวางประตูเอาไว้ ด่าใส่ฝ่ายชายว่าเป็นเดรัจฉานที่จิตใจชั่วช้า รังแกลูกสาวของเขา ครั้งเดียวไม่พอ ยังมีหน้ากลับมาอีกหรือ ไม่มีวัน!
ขณะกำลังด่าอยู่นั่นเอง ลูกสาวก็ออกมา ผลักพ่อไปยืนข้างๆ แล้วก็จูงมือฝ่ายชายเดินจากไป
ฝ่ายพ่อยังไม่ยอมเลิกรา ไปหาตัวฝ่ายชายมาเจรจาว่า “ลูกสาวของฉันทำเรื่องสอบเข้าสถาบันวิจัยxxx อยู่ เธอการเรียนดี รับรองต้องสอบเข้าได้แน่ ภายหลังเรียนจบออกมา เงินเดือนเริ่มต้นที่แสนกว่าดอลลาร์ แล้วแกละ แกจะได้สักเท่าไหร่ ฉันรู้จักลูกสาวฉันดี ถ้าแกสู้เธอไม่ได้ ต่อให้ตอนนี้ลูกฉันเลือกแก ทีหลังก็ทิ้งแกอยู่ดี”
ปรากฏว่าฝ่ายชายก็ไปสมัครสอบสถาบันวิจัยดังกล่าวด้วย และสอบติดเหมือนกัน ทั้งคู่จึงเป็นเหมือนสมัยเรียนมัธยม วันทั้งวันก็ตัวติดกันอีกครั้ง บัดนี้เรียนจบ ก็ย่อมเดินเข้าโบสถ์ไปด้วยกัน
เพียงแต่ว่า แขกเหรื่อที่ยืนกระซิบกระซาบเหล่านั้น บางคนหัวเราะด้วยน้ำเสียงพิลึก คงนึกในใจกระมังว่า คู่บ่าวสาวคู่นี้ ต่อไปเมื่อสถานที่ทำงานต่างกัน ประสบเหตุการณ์ต่างกัน เงื่อนไขต่างๆ เปลี่ยนไป จะเกิดปัญหาอะไรขึ้นอีกไหม




ที่จริงแล้ว นักเรียนมัธยมในอเมริกา จับคู่แล้วก็แยกกันนั้นเยอะมากเหลือเกิน ธรรมเนียมของสังคมตะวันตก เมื่อชายหญิงคบกันอย่างสนิทชิดเชื้อ ก็จะประกาศให้รู้กันว่า “เราคบกันอยู่” หมายความว่าคนอื่นหลีกไป ในทางกลับกัน เมื่อวันหนึ่งหมดความรู้สึกต่อกัน จะเลิก ก็จะประกาศอีกครั้งว่า “เราเลิกกันแล้ว!”
เดี๋ยวนี้ยิ่งน่าสนุก พวกเขาจะทำเครื่องหมายไว้บน Face book ของตัวเอง บอกกับทุกคนว่าตนเองมีเจ้าของหรือไม่มี เครื่องหมายนั้นยังเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอีกด้วย ทำให้คนที่เห็นมีความรู้สึกเหมือนกับมองหุ้นว่ามัน “ล๊อกตาย” เอาไว้หรือ “เปิด” อยู่
ดังนั้น พ่อแม่ชาวอเมริกันมักพูดว่า “สมัยนี้การแต่งงาน ไม่ใช่การเจอคู่ที่ถูกใจ แต่ขึ้นอยู่กับเวลาที่เหมาะเจาะ เมื่อถึงเวลาแล้ว เจอกับคนไหนก็คือคนนั้น สมัยนี้การหย่าร้างก็ใช่ว่าจะเป็นเพราะมีมือที่สามเสมอไป เมื่อไหร่ที่คุณสมบัติไม่ถึงแล้ว ก็เลิกกันได้ตลอดเวลา!”



พูดถึงคุณสมบัติ ผมนึกถึงเหตุการณ์เล็กๆ เรื่