Sana's comics blog

(อธิบายเพิ่มเติม หลังจากซานาโพสต์ภาพนี้และตั้งคำถามแล้ว

ก็มีคอมเมนต์เข้ามาเรื่อยๆ จากนั้นซานาจึงมาอธิบายในภายหลังดังนี้)

ขอบคุณคอมเมนต์ที่อบอุ่นของทุกคนค่ะ

ที่จริงฉันสบายดีอยู่นะคะ ไม่ได้เกิดอะไรขึ้น ไม่ได้ทะเลาะกับอานาตะด้วย...

เรื่องมันมีแค่ หลังจากวาดรูปนี้แล้ว...

พบว่าอานาตะกับฉันตีความมันไปคนละแบบ

ก็เลยคิดว่า อย่าเพิ่งเฉลยของตัวเอง เอามาโพสต์ถามก่อนว่า ทุกๆ คนมีความรู้สึกยังไง

ซึ่งความเห็นของทุกคนก็ทำให้ฉันได้ความคิดที่แตกต่างๆ อีกมากมายจริงๆ

ขอบคุณมากๆ ค่ะ

ส่วนความคิดแรกเริ่มของฉันมันก็ง่ายๆ นะ...

บางทีเพื่อนๆ ก็อยู่ข้างๆ ตัวเรานี่แหละ

แต่เราเองกำลังงอนอยู่ ยอมอุดอู้อยู่กับตัวเองคนเดียว

โดยไม่ยอมเปิดอกเปิดใจ

เหมือนกับในภาพ ตุ๊กตาหมีก็อยู่ข้างๆ แท้ๆ

แต่ตัวเอกกลับหดตัวอยู่กับมุมแคบๆ...​

คงความโดดเดี่ยวของตัวเอาไว้...

จึงสรุปเอาว่า...

บางครั้งความโดดเดี่ยวเกิดจากตัวเองสร้างขึ้นเอง...

ทำไมไม่มองโลกในแง่ดีอีกหน่อย

เปิดใจตอบรับความห่วงใยของเพื่อนๆ เสีย 

這只是其中的一種解讀啦，

มันก็แค่การตีความอย่างหนึ่งเท่านั้นเองนะคะ

แน่นอนว่าคำพูดในภาพยังมีความหมายได้มากกว่านี้

รออ่านความเห็นของทุกคนอยู่นะคะ 

ขอบคุณค่ะ  

อย่าลืมแวะบล้อก วานวาน wan-wan พี่น้องของ sana ด้วยนะคะ 

พรีวิวตอนต่อไป "นางมารสวม PRADA" ฮ่าฮ่าฮ่า...