Sana's comics blog

เพื่อนสนิทนะหรือ เหมือนกับมีคลื่นไฟฟ้าในใจที่สื่อถึงกันได้

รู้ใจกันได้โดยไม่ต้องส่งเสียง

อยู่ในโรงเรียน มักมีเธอคอยจูงมือไปด้วยกัน

เราเป็นเงาที่ไม่เคยแยกกับร่าง 

คำหยอกเอินเอื้อนเอ่ยยังดังแว่วอยู่ข้างหู

แต่อีกพริบตาก็ต้องต่างคนต่างไป

ขอบคุณวันเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกัน

ต่อให้จากกันไปแล้ว เราก็จะยังเป็นเพื่อนสนิทกันไปจนชั่วชีวิตนะจ้ะ

เพื่อนๆ ยังจำเพื่อนเก่าๆ กันได้ไหมคะ

เพื่อนสนิทที่ตัวติดกันเป็นตังเมสมัยเรียนอยู่มหา'ลัย

หลังเรียนจบแล้วกลายเป็นยังไงไปบ้าง

ฉันยังจำได้ว่าสมัยอยู่ประถม

มีก๊วนแก๊งเพื่อนตายกันอยู่กลุ่มหนึ่ง นัดแนะกันว่าโตขึ้นแล้วเราจะพักอยู่ด้วยกัน

(สำหรับเด็กประถม การได้พักอยู่นอกบ้านเป็นเรื่องที่เท่มากๆ)

แต่เมื่อเรียนจบก็ต่างคนต่างแยกย้าย

อย่าว่าแต่จะพักอยู่ด้วยกันเลย สุดท้ายแม้แต่การติดต่อกันก็ไม่เหลือ

อันที่จริงสมุดเฟรนด์ชิพก็ยังอยู่ทั้งหมด

แต่การจะยกหูโทรศัพท์ไปหาเพื่อนเก่าที่ไม่ได้พบกันเลยหลายปี

มันต้องการความกล้านิดหน่อยจริงๆ

บางทีอีกฝ่ายอาจย้ายบ้านไปแล้ว หรืออาจไปต่างประเทศแล้ว หรืออาจลืมฉันไปนานแล้ว

ช่างมี "อาจ" ที่มากมายเหลือเกิน จึงไม่ได้โทรเสียที

เพื่อน จึงอยู่ในความทรงจำของฉันแต่เพียงอย่างเดียวตลอดมา 

ทุกคนยังจำเพื่อนสนิทสมัยประถม ม.ต้น ม.ปลาย มหา'ลัยได้บ้างไหม

หากมีเวลา ก็แสดงความห่วงใยกันบ้าง อย่าขาดการติดต่อ

สำหรับเพื่อนๆ ที่ยังอยู่ในวัยเรียน ก็ต้องถนอมรักษาวันเวลาที่ได้อยู่ร่วมกับเพื่อนๆ ของตัวเองให้ดีๆ นะคะ